ADv

ADv

ADv

ADv

دسته بندي مطالب

وبلاگ حقوقي نيما جهانشيري

Google

در اين وبلاگ
در كل اينترنت
وبلاگ-کد جستجوي گوگل

وبلاگ حقوقي نيما جهانشيري

بايگاني

دوستان حقوقی

دوستان حقوقی

مثال‌هایی برای عام در اصول فقه

نوشته : حمید داودآبادی فراهانی |
مثال‌هایی برای عام
مثال اول: هر تاجری به استثناء کسبی جزء ...
مثال دوم: کلیه اتباع ایرانی باید دارای شناسنامه باشند
مثال سوم: هر صلح جز صلح بر امر نامشروع نافذ است
مثال چهارم: کلیه سکنه ایران مطیع قوانین خواهند بود
مثال پنجم: کلیه دیون از حیث صلاحیت محاکم در حکم منقول
مثال ششم: هر یک از خیارات بعد از فوت منتقل به ورثه می‌شود
مثال هفتم: تمام ثمرات و متعلقات اموال منقول و غیر منقول بالتبع مال مالک
مثال هشتم: اصل برائت است و هیچ کس از نظر قانون مجرم نیست
مثال نهم: هیچ مالی را نمی‌توان از تصرف مالک آن خارج نمود ...
مثال دهم: هر گاه مال غيرمنقول قابل تقسيمي، بين دو نفر مشترک باشد و يکي از دو شريک، حصه‌ي خود را به قصد بيع به شخص ثالثي منتقل کند شريک ديگر حق دارد قيمتي را که مشتري داده است به او بدهد ...(منظور تمام سهم خود است).
مثال یازدهم: هر مالکی نسبت به مایملک خود حق همه گونه ...
مثال دوازدهم: هر شریک مال می‌تواند هر وقت بخواهد تقاضای تقسیم کند
مثال سیزدهم: کلیه عقود جایز به موت احد طرفین ...
مثال چهاردهم: هیچ کس نمی‌تواند به طور کلی حق تمتع و یا حق اجرای تمام ...از خود سلب کند
مثال پانزدهم: هیچ کس نمی‌تواند از خود سلب حریت کند
مثال شانزدهم: نما و محصولی که از زمین حاصل می‌شود... (از سیاق جمله مشخص می‌شود که عام است).
مثال هفدهم: تصرف به عنوان مالکیت دلیل مالکیت است...(از سیاق جمله مشخص می‌شود که عام است).


برچسب‌ها: سایت دادآفرین, سایت طرح نوین, سایت دادستان, سایت چتر دانش, سایت دور اندیشان

واجب تعبدي

نوشته : حمید داودآبادی فراهانی |
واجب تعبدي : واجبي که بايد با قصد قربت انجام شود مانند نماز، روزه . که اگر بدون فصد قربت انجام گيرد از ذمه مکلف ساقط نمي شود.


برچسب‌ها: سایت طرح نوین, سایت چتر دانش, سایت دادستان, سایت دور اندیشان, سایت دادافرین

تخصيص عام با مفهوم

نوشته : حمید داودآبادی فراهانی |

تخصيص عام با مفهوم
اگر عامي وارد شد و اين عام با مفهوم کلام ديگر تعارض داشته باشد ، اينجا اين سوال مطرح مي شود که آيا عام بوسيله اين مفهوم تخصيص مي خورد يا نه ؟ و منشأ سوال نيز اين است که توهم مي شود عام دليل لفظي و مفهوم دليل لبي است و دليل لفظي قوي تر از دليل لبي است فلذا ممکن است مفهوم ، عام را نتواند تخصيص بزند.
مفهوم  بر دو قسم است. مفهوم موافق و مفهوم مخالف. بدون شک مفهوم موافق ، عام را تخصيص مي زند. اما در اين که آيا مفهوم مخالف عام را تخصيص مي زند يا محل اختلاف است. مثلا عامي وارد شده است که « انّ الظن لايغني من الحق شيئا» که دلالت مي کند هيچ ظني اعتبار ندارد. بعد آيه ديگري وارد شده است که « ان جائکم فاسق بنبأ فتبينوا» که مفهومش اين است که که اگر عادلي خبر آورد سخنش حجت است. مفهوم اين آيه که خبر عادل را حجت مي داند با عموميت آيه اوّل که هيچ ظني حتي ظني که از خبر عادل حاصل شود ، حجت نمي داند ، تعارض پيش مي آيد. در اينجا اين سوال مطرح مي شود که آيا مفهوم آيه دوّم منطوق آيه اوّل را تخصيص مي زند يا نه؟ برخي گفته اند عام مقدم است و مفهوم مخالف نمي تواند تخصيص بزند و برخي معقد شده اند که مفهوم مخالف ، عام را تخصيص مي زند و برخي گفته اند که هيچ کدام برديگري مقدم نيست و کلام مجمل است.
با توجه به اينکه مفهوم اخص از عام است عرفا قرينه محسوب مي شود و قرينه مقدم بر ذوالقرينه است. بنابراين مفهوم مقدم است و عام را تخصيص مي زند


برچسب‌ها: سایت طرح نوین, سایت چتر دانش, سایت دادستان, سایت دور اندیشان, سایت دادافرین

دلالت تصوري

نوشته : حمید داودآبادی فراهانی |

دلالت تصوري: آن است که ذهن انسان بمجرد شنيدن لفظ به معناي موضوع له آن متقل شود گرچه بداند گوينده معناي موضوع له لفظ را قصد نکرده است.



برچسب‌ها: سایت طرح نوین, سایت چتر دانش, سایت دادستان, سایت دور اندیشان, سایت دادافرین

اطراد

نوشته : حمید داودآبادی فراهانی |

اطراد: هرگاه لفظى كه در مقابل معنائى استعمال گرديده بر تمام معانى مشابهه و افراديكه با آن معنى جهت مشتركه دارند شامل و در آنها مطرّد گردد اين اطرّاد دليل حقيقت و عدم آن دليل مجاز خواهد بود
مثلا كلمۀ اسئل لفظى است كه وضع شده براى پرسش از كسيكه اهليت جوابگوئى داشته باشد، بنابراين هرگاه اين سئوال از زيد كه اهليّت جوابگوئى دارد بعمل آيد يعنى مثلا گفته شود: اسئل زيدا در اين صورت كلمه اسئل در موضوع له خود استعمال گرديده و دلالتش دلالت حقيقى خواهد بود زيرا همانطوريكه اسئل زيدا صحيح ميباشد اسئل عمروا- اسئل خالدا و هكذا. . . نيز صحيح است يعنى كلمۀ مزبوره در تمام معانى مشابهه مطرّد و قابل استعمال ميباشد لكن اگر كلمه مزبوره در قريه استعمال شود مثلا گفته شود اسئل القريه اين استعمال-استعمال مجازى خواهد بود زيرا در اينصورت كلمه مزبوره فقط در مورد قريه جايز الاستعمال ميباشد و در موارد مشابهه مانند بستان. و حجره مطرّد نميگردد يعنى نميتوان و اسئل البستان يا و اسئل الحجره نيز گفت-پس اطراد علامت حقيقت و عدم آن علامت مجاز است.
منبع: اصول فقه ؛ محمد رشاد


برچسب‌ها: سایت دادآفرین, سایت طرح نوین, سایت دادستان, سایت چتر دانش, سایت دور اندیشان

اطلاعیه ی پایگاه آموزش اصول فقه ویژه دانشجویان حقوق

نوشته : حمید داودآبادی فراهانی |


برچسب‌ها: سایت طرح نوین, سایت چتر دانش, سایت دادستان, سایت دور اندیشان, سایت دادافرین

پربازديدترين مطالب سايت