تخصص ( تخصص در اصول فقه )
تخصص :
حالتی است که فرد یا افرادی ، خود به خود از حکم عام خارج هستند .
مثال اول ) اگر در حکم عام گفته باشد : به همه دانشمندان احترام بگذار و در حکم دیگری گفته باشد : به جاهلان احترام نگذار.
در اینجا جاهلان خود به خود از دانشمندان بیرون هستند .
مثال دوم ) حکم اول :به انسانها غذا بده
حکم دوم : به پرندگان غذا نده
پرندگان خود به خود از انسانها خارجند ، لذا رابطه این دو حکم با هم تخصص است .
+ نوشته شده در ساعت توسط اموزش اصول فقه
|